Karperstokvissen

Alleen al de gedachte aan een dagje karperstokvissen doet de adrenaline door mijn lijf stromen. Dit is dan ook mijn favoriete hengel keuze. Zo ook deze zaterdagochtend, het beloofd een prachtige dag te worden met veel zonneschijn,  weinig wind en vrij van verdere verplichtingen heb ik alle  tijd om af te reizen naar een prachtige betaalvijver waar de karpers in grote getale op mijn heerlijke hapje liggen te wachten. ’s Avonds dwalen mijn gedachten al vaak af en probeer ik een plan van aanpak te maken. Na een korte nacht met veel woelen ben ik als altijd voor de wekker wakker. De broodtrommel heb ik inmiddels gevuld, de koffie gezet en de auto ligt vol met vismaterialen. Nu ontbreekt er nog maar een ding en dat is het gekoelde aas. Het is standaard dat het gekoelde aas dan ook steevast als laatste in mijn auto wordt gezet. Een laatste blik op Shanka ( onze hond ) die me bedroefd aankijkt, ik geef hem een aai over zijn kop en laat de  deur zachtjes achter me in het slot laat vallen. Na een klein half uur bereik ik de plaats van bestemming. Een aantal vroege vogels zijn al druk doende om het  ideale stekkie langs de plas te vinden. De plaats waar ik een week eerder zat en 31 karpers trok was bezet. Mij bleef een plek over die ‘ wilde ik de wind in de rug hebben’ mij geen bevredigende resultaten had gebracht tijdens een aantal wedstrijden. Ik had al besloten om vandaag anders dan meteen met de volle  lengte van 11 meter aan te vangen met vissen.

Mijn eerste inzetten doe ik zonder voeren om te kijken of er vis aanwezig is. Ik krijg al vrij snel een aanbeet maar maak een misser. Na enige minuten wordt ik al ongeduldig en ik besluit om twee voerplekken aan te leggen, een recht voor me op 8 meter en de ander aan mijn linkerzijde een meter uit de kant. Al snel volgen de 1ste aanbeten. Ik maak veel missers en vraag me af hoe dat mogelijk is. Ik besluit mijn haak te vervangen door een grotere maar ik blijf wel met hetzelfde aas door vissen. Ondanks dat ik nog veel mis sla haak ik de vis nu wel sneller. Ik krijg aanbeten bij de vleet dus de vis heeft mijn voerplek bevolkt. Om 10.00 uur, ’n uur na aanvang heb ik 5 karpers geschreven. Ik baal behoorlijk van de missers, maar met de wetenschap dat de vis wil toebijten besluit ik wat andere aas soorten uit te proberen. Dit resulteert meteen in een andere aanbeet die beter aan de haak blijft zitten en waarmee ook meteen een einde komt aan mijn missers. Om 13.30 uur heb ik dan ook 23 karpers binnen gehengeld. Ik geniet met volle teugen. De zon zorgt ervoor dat ik nog een tintje donkerder kleur. Het is bij tijd en wijle absolute krachttraining als je constant vast zit aan een vechtlustige karper die je echt wel moet drillen. Heerlijk zo’n sport met  zo’n uitdagingen in een prachtige natuur.

Heeft een gevangen vis te lang de voerplek onrustig gemaakt dan verkas ik naar de andere kant. Door regelmatig kleine voerdeeltjes aan te leveren zorg ik ervoor dat de vis aanwezig blijft, maar enige waakzaamheid is geboden want als je teveel voert gaan de vissen je haakaas negeren. Mijn dag kan niet meer stuk, wat een genot. Ik probeer nog wat uit door toch weer mijn 1ste aas te gebruiken en prompt levert mij dat ook weer missers op. ( Het kunnen ook lijners zijn die tegen je lijn op zwemmen ). Uiteindelijk sluit ik deze fantastische visdag af met een recordvangst van maar liefst 41 karpers, 4 snoekbaarsjes à 10 cm, 3 baarsjes, 13 keer een verspeelde vis aan de lijn gehad en een keer lijn, dobber en elastiek ( vermoedelijk door slijtage ) verloren.

Karperstokvissen. Hoe leuk kan het zijn? Thuis nog lekker nagenieten van mijn persoonlijk record op een volmaakte zomerdag.

Pat Gayet

© copyright